{"id":14457,"date":"2016-08-12T10:40:20","date_gmt":"2016-08-12T08:40:20","guid":{"rendered":"https:\/\/www.jedwabno.pl\/?p=14457"},"modified":"2016-08-12T12:21:21","modified_gmt":"2016-08-12T10:21:21","slug":"wycieczka-rowerowa-szlakiem-melchiora-wankowicza-czyli-tropami-smetka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/14457\/wycieczka-rowerowa-szlakiem-melchiora-wankowicza-czyli-tropami-smetka","title":{"rendered":"Wycieczka rowerowa szlakiem Melchiora Wa\u0144kowicza czyli Tropami Sm\u0119tka"},"content":{"rendered":"

Wycieczk\u0119 zaczynamy w Jedwabnie, siedzibie Gminy Jedwabno i „le\u015bnej stolicy? Puszczy Napiwodzko ? Ramuckiej. Pierwsze spotkanie ze \u015bladami Melchiora Wa\u0144kowicza i jego znanej ju\u017c pokoleniom ksi\u0105\u017cki Na tropach Sm\u0119tka<\/em> napisanej w latach 30. ubieg\u0142ego stulecia, to Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pw. \u015bw. J\u00f3zefa i Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej z 1930 roku wraz z plebani\u0105 (wi\u0119cej o zabytku<\/a>). Duszpasterzem od lat 30 ubieg\u0142ego wieku do 1945 roku by\u0142 tu Ksi\u0105dz Jakub Brzeszczy\u0144ski. \u00a0Wiernych trapi\u0142y w\u00f3wczas r\u00f3\u017cnorakie niedostatki i szykany, szczeg\u00f3lnie po doj\u015bciu nazist\u00f3w do w\u0142adzy. W 1935 roku ko\u015bci\u00f3\u0142 w Jedwabnie odwiedzi\u0142 Melchior Wa\u0144kowicz, kt\u00f3ry w ksi\u0105\u017cce Na tropach Sm\u0119tka<\/em>\u00a0opisa\u0142 swoje spotkanie z ksi\u0119dzem Brzeszczy\u0144skim<\/a>.<\/p>\n

Z Jedwabna kierujemy si\u0119 na szos\u0119 wiod\u0105c\u0105 do Olsztyna. Pierwsze kilometry to trasa od Jedwabna do wsi D\u0142u\u017cek. Cz\u0119\u015b\u0107 szosy przebiegaj\u0105cej przez t\u0105 miejscowo\u015b\u0107 nosi dzisiaj imi\u0119 Melchiora Wa\u0144kowicza. \u00a0Za centrum, po lewej stronie szosy znajdziemy wjazd na le\u015bny szlak, gdzie czekaj\u0105 tablice informacyjne Le\u015bnej \u015acie\u017cki Dydaktycznej<\/em> Nadle\u015bnictwa Jedwabno, traktuj\u0105ce o \u017cyciu lasu. Je\u015bli chcecie pokona\u0107 tak\u017ce t\u0105 tras\u0119 a potem wr\u00f3ci\u0107 do D\u0142u\u017cka, \u00a0aby dalej szuka\u0107 trop\u00f3w Sm\u0119tka, wi\u0119cej dowiecie si\u0119 tutaj<\/a>.<\/p>\n

\"D\u0142u\u017cek<\/a>D\u0142u\u017cek zaistnia\u0142 jeszcze przed 1742 rokiem jako tzw. wie\u015b szkatu\u0142owa, kt\u00f3rej mieszka\u0144cy p\u0142acili czynsze do prywatnej, ksi\u0105\u017c\u0119cej kasy czyli szkatu\u0142y. Takie le\u015bne osady tworzono na gruntach puszcza\u0144skich obs\u0142ugiwanych przez niegdysiejsz\u0105 prusk\u0105, pa\u0144stwow\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 le\u015bn\u0105. W latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych ubieg\u0142ego wieku D\u0142u\u017cek zosta\u0142 praktycznie opuszczony przez autochton\u00f3w w ramach tzw. polityki \u0142\u0105czenia rodzin. Sta\u0142 si\u0119 miejscowo\u015bci\u0105 letniskow\u0105 za spraw\u0105 warszawskich \u015brodowisk inteligenckich zainteresowanych Warmi\u0105 i Mazurami. D\u0142u\u017cek le\u017c\u0105cy nad przepi\u0119knym jeziorem o tej samej nazwie<\/a>, \u00a0wzbudza\u0142 zainteresowanie podobne temu, jakim obdarzano Pranie i Krzy\u017ce nad Jeziorem Nidzkim, gdzie przybywali Konstanty Ildefons Ga\u0142czy\u0144ski, Mieczys\u0142aw Rakowski, Agnieszka Osiecka, \u015brodowisko Studenckiego Teatru Satyrycznego czy miejscowo\u015b\u0107 Zgon nad Jeziorem Mokrym, dok\u0105d zje\u017cali Igor Newerly, Adam Szubski czy Karol Ma\u0142ek.<\/p>\n

We wsi znajdziemy drog\u0119, wiod\u0105c\u0105 wzd\u0142u\u017c jeziora i zabudowa\u0144. Na pocz\u0105tku tej drogi, dzisiaj imienia Sm\u0119tka, spotkamy sporych rozmiar\u00f3w, drewnian\u0105 rze\u017ab\u0119 wyobra\u017caj\u0105c\u0105 obecnego w wielu mazurskich legendach tajemniczego ducha Mazur. Sm\u0119tek reprezentuje cechy dawnych, pruskich b\u00f3stw, wyst\u0119puj\u0105cych\u00a0 w ludowych podaniach. Wyobra\u017cano go sobie jako diab\u0142a trapi\u0105cego ludzi, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie potrafi by\u0107 pomocny i dobry dla wszystkich przyja\u017anie nastawionych do jego ukochanych stron. Od pradziej\u00f3w opiekuje si\u0119 Mazurami \u00a0niezale\u017cnie od tego, jakie s\u0105 ich korzenie. Bywa melancholijny, lubi mokrad\u0142a, mg\u0142y i nieprzebyte lasy – inspiruj\u0105c tw\u00f3rc\u00f3w, artyst\u00f3w, przyrodnik\u00f3w oraz turyst\u00f3w – opowiada ciekawe historie, zach\u0119caj\u0105c do w\u0119dr\u00f3wek i poznawania mazurskich tajemnic.<\/p>\n

Nadjeziorna promenada w D\u0142u\u017cku, to obecnie tak\u017ce \u015bcie\u017cka edukacyjna. Jad\u0105c dalej, napotkamy pi\u0119\u0107 tablic ustawionych wzd\u0142u\u017c drogi wiod\u0105cej brzegiem jeziora do \u00a0Campingu \u00a0D\u0142u\u017cek<\/a>. Po\u015bwi\u0119cono je historii so\u0142ectwa, niegdysiejszego Nadle\u015bnictwa D\u0142u\u017cek oraz Melchiorowi Wa\u0144kowiczowi. Po plebiscycie 11 lipca 1920 roku, wie\u015b by\u0142a \u015bwiadkiem prze\u015bladowa\u0144 rodziny Kiwickich przez niemieckich nacjonalist\u00f3w, zanim jeszcze w\u0142adz\u0119 przej\u0119li hitlerowcy. Zastrzelenie przez miejscowego hakatyst\u0119 jednego z syn\u00f3w Augusta Kiwickiego, dzia\u0142acza mazurskiego, by\u0142o jedynie lokalnym preludium zdarze\u0144, kt\u00f3re wywr\u00f3ci\u0142y niebawem ca\u0142y porz\u0105dek \u015bwiata ustalony traktatem wersalskim. Kiwiccy, kt\u00f3rym\u00a0miejscowe w\u0142adze utrudnia\u0142y \u017cycie na wszelkie sposoby, uciekli w ko\u0144cu przez zielon\u0105 granic\u0119 do Dzia\u0142dowa. Sta\u0142o si\u0119 to zaraz po opublikowaniu pierwszego wydania ksi\u0105\u017cki\u00a0Na Tropach tropach Sm\u0119tka<\/em>. Zdekompletowana rodzina Augusta\u00a0Kiwickiego przetrwa\u0142a okupacj\u0119 na Podlasiu. Sam August zmar\u0142 w 1950 roku w D\u0142u\u017cku. Do jego przedwojennych los\u00f3w nawi\u0105zywa\u0142 Melchior Wa\u0144kowicz, kt\u00f3ry odwiedzi\u0142 \u00a0D\u0142u\u017cek w czerwcu 1935 roku.<\/p>\n

\"Pozostawione<\/a>

Przed skrzy\u017cowaniem ze \u017cwir\u00f3wk\u0105 zwan\u0105 Omulewk\u0105 zobaczymy zr\u0105b z posadzonym, m\u0142odym lasem. Pozostawione pojedyncze, suche drzewa na zr\u0119bie przed skrzy\u017cowaniem z Omulewk\u0105.<\/p><\/div>\n

Wracamy z D\u0142u\u017cka do szosy krajowej, \u0142\u0105cz\u0105cej Jedwabno z Olsztynem i skr\u0119camy tam w prawo, aby dojecha\u0107 \u00a0do ostrego zakr\u0119tu prowadz\u0105cego za miejscowo\u015bci\u0105 Czarny Piec, dalej do Olsztyna. Na tym w\u0142a\u015bnie zakr\u0119cie skr\u0119camy w lewo, aby trafi\u0107 na lokaln\u0105 drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 w kierunku \u00a0Nataci Ma\u0142ej, le\u017c\u0105cej nad jeziorem Omulew. Od teraz b\u0119dziemy pod\u0105\u017ca\u0107\u00a0 tropami\u00a0 Sm\u0119tka, bowiem trasa o wyj\u0105tkowych walorach krajobrazowych i historycznych, zaczynaj\u0105ca si\u0119 zaraz po wjechaniu na drog\u0119 do Nataci, prowadzi do przepi\u0119knej, historycznej le\u015bnicz\u00f3wki Grobka<\/a> pami\u0119taj\u0105cej jeszcze Napoleona i kr\u00f3la pruskiego Fryderyka Wilhelma. Musimy teraz uwa\u017cnie szuka\u0107 skr\u0119tu w lewo z drogi wiod\u0105cej do Nataci Ma\u0142ej – b\u0119dzie widoczny dos\u0142ownie po przejechaniu kilku metr\u00f3w tej drogi. Oby Sm\u0119tek was tutaj polubi\u0142…<\/p>\n

Widzimy tu pozostawione samotne, chore drzewa.\u00a0\u00a0W my\u015bl powiedzenia „nie ma zdrowego lasu bez chorych drzew” maj\u0105 one do spe\u0142nienia okre\u015blony cel. Pe\u0142ni\u0105 funkcj\u0119 sanitarn\u0105. Pnie tych drzew atakowane s\u0105 przez szkodniki, kt\u00f3re zwabiaj\u0105 ptaki.\u00a0Te z kolei w tych pniach tworz\u0105 dziupl\u0119, aby za\u0142o\u017cy\u0107 gniazda i by\u0107 blisko\u00a0po\u017cywienia. Po\u017cywienie w pniu szybko si\u0119 ko\u0144czy i trzeba go szuka\u0107 w pobli\u017cu \u015bwie\u017co posadzonego lasu. W\u0142a\u015bciciele dziupli dopingowani przez wiecznie g\u0142odne m\u0142ode musz\u0105 w najbli\u017cszej okolicy nazbiera\u0107 larw i robaczk\u00f3w, kt\u00f3re z kolei \u017cywi\u0105 si\u0119 \u015bwie\u017co posadzonym lasem. To gwarancja na trwanie ca\u0142ego ekosystemu.\u00a0Zaraz za wspomnianym\u00a0skrzy\u017cowaniem (oko\u0142o 80 m.) droga si\u0119 rozwidla. Wybieramy kierunek w lewo, drog\u0105 bardziej wyje\u017cd\u017con\u0105. Droga w prawo jest r\u00f3wnie malownicza, prowadzi do asfaltu Nidzica – Jedwabno. Wyjazd na ni\u0105 przy le\u015bnicz\u00f3wce Nowy Las.<\/p>\n

\"Skrzy\u017cowanie<\/a>

Skrzy\u017cowanie drogi Czarny Piec – Kot (dojazd po\u017carowy nr 6) z drog\u0105 Nata\u0107 – D\u0142u\u017cek (dojazd po\u017carowy nr 5).<\/p><\/div>\n

Wkr\u00f3tce natrafiamy na kolejny rozjazd i te\u017c jedziemy w lewo. Po chwili nasz\u0105 drog\u0119 przecina inna. Prowadzi ona z dawnej le\u015bnicz\u00f3wki Czarny Piec od le\u015bnicz\u00f3wki Nowy Las. Za chwil\u0119 znajdziemy si\u0119 na niej, ale tymczasem jedziemy prosto aby obejrze\u0107 le\u015bnicz\u00f3wk\u0119 Grobka. Wje\u017cd\u017camy w star\u0105 alej\u0119 lipowo – klonow\u0105. Po prawej widzimy dawn\u0105 le\u015bnicz\u00f3wk\u0119. Na le\u015bnicz\u00f3wce, kt\u00f3ra jest w\u0142asno\u015bci\u0105 Nadle\u015bnictwa Jedwabno, widnieje \u00a0tabliczka „Grobka 1”. Dzisiaj oznacza to, i\u017c s\u0105 to jedyne zabudowania w tej le\u015bnej osadzie, kt\u00f3ra liczy sobie sporo ponad 200 lat. Na przedwojennych mapach widnieje jeszcze jedno siedlisko po tej samej stronie drogi i pojedynczy dom tu\u017c przed sam\u0105 Grobk\u0105 a zlokalizowany po drugiej stronie drogi. Obecny budynek le\u015bnicz\u00f3wki pochodzi z prze\u0142omu XIX i XX wieku. Zabudowania gospodarcze za\u015b z pocz\u0105tku XX w. Oko\u0142o 2010 roku rozebrano stodo\u0142\u0119, kt\u00f3ra zamyka\u0142a to gospodarstwo od po\u0142udnia.<\/p>\n

Od kilkunastu lat miejsce jest zadbane i stanowi atrakcj\u0119 turystyczn\u0105. Ciekawostk\u0105 jest tak\u017ce fakt, i\u017c po wojnie, ta poprawnie okre\u015blana jako podle\u015bnicz\u00f3wka budowla, straci\u0142a zasilanie pr\u0105dem elektrycznym. Pr\u0105d pochodzi\u0142\u00a0z turbiny wodnej, zamontowanej pod mostem na rzece Czarnej. Po turbinie nie ma \u015bladu, ale pozosta\u0142o wysychaj\u0105ce po spi\u0119trzeniu wody rozlewisko. Okoliczne wsie na dobrodziejstwo zwi\u0105zane z pr\u0105dem elektrycznym,\u00a0 musia\u0142y czeka\u0107 do pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych. Wi\u0119cej o Grobce<\/a>.<\/p>\n

\"Rozjazd<\/a>

Rozjazd za skrzy\u017cowaniem z Omulewk\u0105. W lewo le\u015bnicz\u00f3wka Grobka, w prawo le\u015bnicz\u00f3wka Nowy Las.<\/p><\/div>\n

Na przeciwko bramy wjazdowej do \u00a0Grobki, po lewej stronie drogi zaczyna si\u0119 stara aleja klonowa. Wje\u017cd\u017camy w ni\u0105 i kierujemy si\u0119 ku jeziorkom le\u017c\u0105cym pod miejscowo\u015bci\u0105 Czarny Piec. Czeka nas ponad p\u00f3\u0142tora kilometra przepi\u0119knej, le\u015bnej drogi po garbach wzg\u00f3rz. Po lewej stronie wzniesie\u0144 zaczyna si\u0119 ciek wodny, zasilaj\u0105cy jezioro Kuchnia (lub Kocio\u0142ek), po prawej za\u015b widzimy rzek\u0119 Czarn\u0105. Mo\u017cemy pr\u00f3bowa\u0107 wypatrywa\u0107 po\u0142\u0105czenia strugi wyp\u0142ywaj\u0105cej z jeziora Priamy (lub Przyjamy) z rzek\u0105 Czarn\u0105. Droga, na kt\u00f3rej znajdujemy si\u0119 jest zupe\u0142nie zapomniana. Zna j\u0105 tylko Sm\u0119tek. Spotkania oko w oko z le\u015bn\u0105 zwierzyn\u0105 jest tu na porz\u0105dku dziennym.<\/p>\n

W miar\u0119 obni\u017cania si\u0119 drogi na chwil\u0119, po lewej stronie widok na urocze jeziorko Kuchnia. Gdy zjedziemy jeszcze ni\u017cej, po obydw\u00f3ch stronach drogi podchodzi rozlewisko wody. W tym miejscu na mapach z roku 1936 wida\u0107 mostek mi\u0119dzy jeziorem Kuchnia a jeziorem Priamy. Dzisiaj pr\u00f3\u017cno wypatrywa\u0107 cho\u0107by rur przepustowych pod drog\u0105. Kilkana\u015bcie metr\u00f3w w prawo przed wojn\u0105 by\u0142 przepust na strudze wyp\u0142ywaj\u0105cej z jeziora Priamy. Po mostku zachowa\u0142y si\u0119 betonowe rury przepustowe, le\u017c\u0105ce w nie\u0142adzie, jakby kto\u015b rozmontowa\u0142 t\u0119 przepraw\u0119 i nie wszystkie elementy st\u0105d zabra\u0142. Mo\u017cliwa jest tu przeprawa przez strug\u0119 z rowerem na plecach.\u00a0Jezioro Priamy na razie zostawiamy i zje\u017cd\u017caj\u0105c dalej w d\u00f3\u0142, pod\u0105\u017camy na malowniczy mostek mi\u0119dzy jeziorami Kuchnia (Kocio\u0142ek, Patelnia) a jeziorem Kwiatek (Kwiatkowo).<\/p>\n

\"Widok<\/a>

Widok na mostek mi\u0119dzy jeziorem Kwiatek i Kuchnia. Za mostkiem Kwiatek.<\/p><\/div>\n

Po mini\u0119ciu tego najciekawszego zak\u0105tka pniemy si\u0119 pod g\u00f3r\u0119, by po chwili napotka\u0107 okopy poniemieckiej Olsztyneckiej Linii Obronnej<\/a> z okresu II w. \u015bw. z dobrze zachowanym tzw. Kochbunkrem po lewej stronie drogi. Niedaleko jest te\u017c tzw. schron bierny. Droga ta pierwotnie wychodzi\u0142a na skrzy\u017cowanie dr\u00f3g asfaltowych Nidzica – Jedwabno – Olsztynek. Dzisiaj, tu\u017c przed tym skrzy\u017cowaniem zmuszeni jeste\u015bmy skr\u0119ci\u0107 w prawo i po nieca\u0142ych stu metrach wyje\u017cd\u017camy na drog\u0119 Olsztynek – Jedwabno. Kieruj\u0105c si\u0119 na Jedwabno po przejechaniu 0.8 km. zje\u017cd\u017camy trzecim zjazdem w prawo za \u015bwie\u017cym, ogrodzonym nasadzeniem. Jest to najdogodniejszy od strony zachodniej dojazd do jeziora Priamy.<\/p>\n

Le\u015bna droga prowadzi lekko pod g\u00f3rk\u0119, a potem mamy piaszczysty zjazd do jeziora. Wzd\u0142u\u017c zachodniego brzegu mamy wyra\u017an\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 lub jak kto woli ma\u0142o wyra\u017an\u0105 drog\u0119 le\u015bn\u0105. Jezioro wita nas dzikimi pla\u017cami. Po prawej stronie wysoka skarpa. Gdy dojedziemy do ko\u0144ca jeziora Priamy, po prawej stronie na zboczu wspomnianej skarpy mo\u017cemy podziwia\u0107 w ca\u0142ej okaza\u0142o\u015bci kolejny Kochbunkier. Ziemia si\u0119 spod niego osun\u0119\u0142a, dlatego mo\u017cemy go obejrze\u0107 z ka\u017cdej strony. W czasach, gdzie w sklepach budowlanych by\u0142y problemy z zaopatrzeniem Kochbunkry by\u0142y przez miejscowych wykopywane i robiono z nich przydomowe szamba. Droga od jeziora Priamy oddala si\u0119 i zamienia si\u0119 w \u015bcie\u017ck\u0119. Po chwili ukazuje si\u0119 nam jezioro Kwiatek. Jest to przep\u0142ywowe, le\u015bne, bardzo malownicze oczko. Nad jeziorem k\u0142adka. Jest to miejsce idealne do filozoficznych rozwa\u017ca\u0144 \u00a0– miejsce przepi\u0119kne.<\/p>\n

<\/a>

Jezioro Kwiatek. W oddali po\u0142\u0105czenie z jeziorem Priamy.<\/p><\/div>\n

\u015acie\u017cka prowadzi dalej na mostek mi\u0119dzy jeziorami Kwiatek i Kuchnia, po kt\u00f3rym p\u00f3\u0142 godziny wcze\u015bniej przeje\u017cd\u017cali\u015bmy. Latem \u00a0jest ona bardzo zaro\u015bni\u0119ta. Powalone drzewa powoduj\u0105, \u017ce jest ona nieucz\u0119szczana, dlatego wycofujemy si\u0119 na asfalt. Kierujemy si\u0119 w stron\u0119 Jedwabna. Po lewej stronie widzimy bunkier, po prawej jezioro Priamy. W najbli\u017cej okolicy s\u0105 jeszcze dwa bunkry. By\u0142y one punktem oporu w roku 1945. \u0179r\u00f3d\u0142a niemieckie wspominaj\u0105 tu o wymianie ognia a rosyjskie m\u00f3wi\u0105 o rozbiciu znacznych si\u0142 oporu niemieckiego. Opr\u00f3cz bunkr\u00f3w w okolicy jest jeszcze kilka schron\u00f3w biernych i mn\u00f3stwo \u00a0nast\u0119pnych Kochbunkr\u00f3w.<\/p>\n

Je\u015bli chcieliby\u015bmy zobaczy\u0107 jezioro Priamy od wschodniej strony, w\u00f3wczas za bunkrem nale\u017cy pierwszym zjazdem uda\u0107 si\u0119 w prawo. Jad\u0105c drog\u0105 le\u015bn\u0105 mijamy jedn\u0105 drog\u0119 w prawo i skr\u0119camy w nast\u0119pn\u0105. Po chwili uka\u017ce si\u0119 nam jezioro Priamy, od swojej wschodniej strony.\u00a0Droga wzd\u0142u\u017c jeziora zanika. Z tego miejsca wycofujemy si\u0119 na asfalt. Kierujemy si\u0119 w stron\u0119 na Jedwabno. Z ty\u0142u mamy bunkier, a przed nami zakr\u0119t w lewo opatrzony znakami. Na tym\u00a0\u00a0zakr\u0119cie zje\u017cd\u017camy w prawo w drog\u0119 szutrow\u0105 i kierujemy si\u0119 ku Nataci Ma\u0142ej lub jedziemy asfaltem dalej wracaj\u0105c do Jedwabna.<\/p>\n

\"Bunkier<\/a>

Bunkier przy drodze krajowej nr 58 przy jeziorze Priamy.<\/p><\/div>\n

Kto pragnie tropi\u0107 Sm\u0119tka dalej, ten mijaj\u0105c za g\u00f3rk\u0105 mostek na rzece Czarnej pojedzie prosto pod g\u00f3r\u0119 piaszczystym podjazdem. Tu nieco wysi\u0142ku, bo piasku jest du\u017co, ale za to podjazd niezbyt d\u0142ugi. Trafiamy na le\u015bne skrzy\u017cowanie. Tutaj ponownie daj\u0105 o sobie zna\u0107 duchy Mazur. Tym razem mo\u017cecie mie\u0107 do czynienia z Czarnym, s\u0142ug\u0105 Sm\u0119tka, kt\u00f3ry jest mniej znanym pobratymcem K\u0142obuka.<\/p>\n

Dawniej na tym skrzy\u017cowaniu rezydowa\u0142 w Czarcim Siodle widocznym na zdj\u0119ciu. Wszystko tu czarne: Czarny Piec, nawet pobliska rzeka – chocia\u017c woda w niej nadzwyczaj klarowna – jest Czarna. Nale\u017ca\u0142o tu umiej\u0119tnie Czarnego spyta\u0107 o drog\u0119. Kto zrobi\u0142 to nieumiej\u0119tnie, po godzinie mia\u0142 okazj\u0119 powt\u00f3rnie go zapyta\u0107… Kto nie wierzy\u0142 w ciemne podpowiedzi Czarnego, zawsze m\u00f3g\u0142 wybra\u0107 drog\u0119 ku s\u0142o\u0144cu. \u00a0Jedni m\u00f3wi\u0105, i\u017c z tym Czarnym to ju\u017c podobno przesz\u0142o\u015b\u0107. Kiedy\u015b, strudzeni rowerzy\u015bci po trzecim okr\u0105\u017ceniu lasu poturbowali Czarnego i zdemolowali jego Czarcie Siod\u0142o. Po tamtym zdarzeniu gdzie\u015b si\u0119 b\u0142\u0105ka \u00a0i ju\u017c\u00a0nie prowadzi w tym miejscu informacji turystycznej. Pozosta\u0142o po nim zdemolowane Czarcie Siod\u0142o. Mamy nadziej\u0119, \u017ce skr\u0119cili\u015bcie na tym skrzy\u017cowaniu w prawo, bo droga, kt\u00f3r\u0105 puszcza\u0142<\/em> turyst\u00f3w Czarny, ju\u017c zarasta…<\/p>\n

WYPO\u017bYCZALNIA \u00a0KAJAK\u00d3W \u00a0I \u00a0ROWER\u00d3W Z GPS \u00a0– NATA\u0106 \u00a0MA\u0141A \u00a0NAD JEZIOREM OMULEW<\/strong><\/p>\n

Robert Lachowicz: <\/strong>tel. kom. \u00a0668\u00a0801\u00a0196, e-mail:\u00a0 \u00a0robertlach3@poczta.onet.pl<\/a> , \u00a013-100 Nidzica, Nata\u0107 Ma\u0142a 5B, TURYSTYKA ? OMULEW.PL<\/a><\/p>\n

\"Czarcie<\/a>

Czarcie Siod\u0142o.<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wycieczk\u0119 zaczynamy w Jedwabnie, siedzibie Gminy Jedwabno i „le\u015bnej stolicy? […]<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":14469,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[25,24,26,23],"tags":[],"class_list":["post-14457","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historia","category-przyroda","category-szlaki-turystyczne","category-turystyka"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts\/14457","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/comments?post=14457"}],"version-history":[{"count":30,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts\/14457\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14505,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts\/14457\/revisions\/14505"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/media\/14469"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/media?parent=14457"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/categories?post=14457"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/tags?post=14457"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}