{"id":12889,"date":"2016-06-09T14:36:15","date_gmt":"2016-06-09T12:36:15","guid":{"rendered":"https:\/\/www.jedwabno.pl\/?p=12889"},"modified":"2016-06-16T11:34:23","modified_gmt":"2016-06-16T09:34:23","slug":"wyprawa-nad-jezioro-dluzek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/12889\/wyprawa-nad-jezioro-dluzek","title":{"rendered":"Wyprawa nad jezioro D\u0142u\u017cek"},"content":{"rendered":"

\"1\"<\/a>Jezioro D\u0142u\u017cek le\u017cy we wschodniej cz\u0119\u015bci Puszczy Napiwodzko – Ramuckiej, w granicach Nadle\u015bnictwa Jedwabno. D\u0142ugi na ponad 6 kilometr\u00f3w, w\u0105ski – rzadko kiedy szeroko\u015b\u0107 przekracza p\u00f3\u0142 kilometra – sk\u0142ada si\u0119 z trzech akwen\u00f3w przedzielonych zakr\u0119conymi w liter\u0119 S cie\u015bninami: p\u00f3\u0142nocn\u0105 mi\u0119dzy morenowymi wzniesieniami, po\u0142udniow\u0105 mi\u0119dzy podmok\u0142ymi brzegami. Woda wype\u0142nia rynn\u0119 biegn\u0105c\u0105 z po\u0142udnia na p\u00f3\u0142noc \u0142agodnym \u0142ukiem. W najg\u0142\u0119bszym miejscu, nieopodal kolonii D\u0142u\u017cek do dna jest 38 metr\u00f3w…<\/strong><\/p>\n

Po zachodniej stronie jeziora le\u017cy podobna rynna wype\u0142niona na p\u00f3\u0142nocy tajemniczym torfowiskiem, z kt\u00f3rego wyp\u0142ywa pojawiaj\u0105cy\u00a0si\u0119 tylko podczas roztop\u00f3w i po ulewach strumie\u0144, uchodz\u0105cy nast\u0119pnie do jeziora \u0141abuny Du\u017ce (niezwyk\u0142ego), a z niego do jeziora \u0141abuny Ma\u0142e. St\u0105d do Jeziora Czarnego, przylegaj\u0105cego do le\u015bnicz\u00f3wki i zabudowa\u0144 Czarnego Pieca, p\u0142ynie kilkusetmetrowym g\u0142\u0119bokim rowem cz\u0119sto wysychaj\u0105ca struga. Z po\u0142udniowej, tej obszerniejszej zatoczki ostatniego jeziora wyp\u0142ywa rzeczka Czarna, dop\u0142yw rzeki Omulew. Niegdy\u015b wszystkie te jeziora mog\u0142y stanowi\u0107 jeden d\u0142ugi i malowniczy akwen o pokr\u0119conej linii brzegowej. Pewno\u015bci jednak nie ma.<\/p>\n

\"\u0141abuny<\/a>Z Warmii dotrzemy tu biskupi\u0105 alej\u0105 do Ba\u0142d i dalej polami rolniczej stacji do\u015bwiadczalnej Uniwersytetu Warmi\u0144sko-Mazurskiego w Olsztynie w kierunku jeziora Gim.\u00a0Za Gimem kierujemy si\u0119 le\u015bnym utwardzonym duktem na po\u0142udnie, omijaj\u0105c po wschodniej stronie torfowisko pe\u0142ne bagna zwyczajnego, wysokiego mchu, rosiczek, \u017curawin, zielonych kozak\u00f3w i kar\u0142owatych sosen, kt\u00f3re wype\u0142nia le\u015bn\u0105 kotlin\u0119. Zanurzamy si\u0119 w zwarty sosnowy b\u00f3r pe\u0142ny masztowych sosen, starych \u015bwierk\u00f3w, pojedynczych d\u0119b\u00f3w. Droga wspina si\u0119 na grzbiety moren i opada w kotliny, kluczy mi\u0119dzy por\u0119bami. Raz po raz rozwidla si\u0119, to zn\u00f3w krzy\u017cuje z drogami zmierzaj\u0105cym do Zgni\u0142ochy i na \u015br\u00f3dle\u015bne podmok\u0142e \u0142\u0105ki. W ko\u0144cu s\u0142ycha\u0107 samochody przeje\u017cd\u017caj\u0105ce szos\u0105 z Olsztynka do Jedwabna i Szczytna.<\/p>\n

Po piaszczystej drodze pe\u0142nej wyboj\u00f3w, g\u0142\u0119bokich kolein, grz\u0105skiego pod\u0142o\u017ca, asfalt szosy obiecuje komfort. Mo\u017cna przyspieszy\u0107 i delektowa\u0107 si\u0119 szumem wiatru. Po prawej stronie na wzniesieniu otwiera si\u0119 por\u0119ba a za ni\u0105 rozleg\u0142a polana wiod\u0105ca ku mokrad\u0142om mi\u0119dzy Nataci\u0105 nad Jeziorem Omulewskim a D\u0119bem przy drodze do Kurek nad \u0141yn\u0105. Zagl\u0105damy na polan\u0119, wypatruj\u0105c jeleni. Zwykle jednak polana jest pusta. Wracamy wi\u0119c na szos\u0119, przeje\u017cd\u017camy nad przepustami, przez kt\u00f3re przep\u0142ywa sm\u0119tna bagienna woda z polnych i le\u015bnych \u0142\u0105k wok\u00f3\u0142 Zgni\u0142ochy. Drzewa nad brzegami strumieni nosz\u0105 \u015blady bobrowych siekaczy. Wszystkie strumienie zmierzaj\u0105 przez le\u015bne mokrad\u0142a do Jeziora Omulewskiego.<\/p>\n

Po drodze mijamy kolejn\u0105 le\u015bn\u0105 \u0142\u0105k\u0119 po lewej stronie, \u015bciel\u0105c\u0105 si\u0119 pomi\u0119dzy \u015bcianami lasu i skrywaj\u0105c\u0105 mokre komysze wype\u0142nione trzcin\u0105, turzyc\u0105, wysokimi trawami.\u00a0Dalej mijamy \u00a0bunkier posadowiony na poboczu nieopodal Czarnego Pieca. Tych bunkr\u00f3w jest wi\u0119cej. Drugi na przyk\u0142ad blokowa\u0142 drog\u0119 wzd\u0142u\u017c jeziora D\u0142u\u017cek w kierunku Ma\u0142szewa i Tylkowa. Bunkry stanowi\u0142y elementy po\u015bpiesznie wzmacnianej\u00a0\u00a0linii obronnej przed spodziewanym atakiem Armii Czerwonej w 1945 roku. Nie na wiele si\u0119 zda\u0142y, skoro \u017co\u0142nierze korpusu kawalerii genera\u0142a O\u015blikowskiego przeszli przez ten teren w kilka godzin i nast\u0119pnego dnia praktycznie bez walki zdobyli Olsztyn.<\/p>\n

<\/a>Po podjazdach i malowniczych zakr\u0119tach, za obeliskiem po\u015bwi\u0119conym pami\u0119ci Wac\u0142awa Bralskiego, sekretarza powiatowego Polskiej Partii Robotniczej w Nidzicy, zastrzelonego przed referendum w 1946 roku przez partyzant\u00f3w majora Karola Szendzielarza, \u0141upaszki, zaczyna si\u0119 d\u0142ugi zjazd w kierunku wsi D\u0142u\u017cek. Przed strug\u0105 odwadniaj\u0105c\u0105 jezioro skr\u0119camy w lewo i wje\u017cd\u017camy na utwardzon\u0105 le\u015bn\u0105 drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 wzd\u0142u\u017c brzegu jeziora i ostoi z masztowymi nasiennymi sosnami.\u00a0Do D\u0142u\u017cka wiedzie d\u0119bowo-jesionowa aleja obj\u0119t\u0105 ochron\u0105 rezerwatow\u0105. W 1932 roku wie\u015b nazwano\u00a0Hartigswalde<\/em>\u00a0na cze\u015b\u0107 Georga Ludwika Hartiga, kieruj\u0105cego prusk\u0105 administracj\u0105 le\u015bn\u0105 w latach 1811 ? 1837. To by\u0142 pretekst, by z mapy wymaza\u0107 polsk\u0105 nazw\u0119.<\/p>\n

Po plebiscycie 11 lipca 1920 roku wie\u015b by\u0142a \u015bwiadkiem prze\u015bladowa\u0144 rodziny Kiwickich przez niemieckich nacjonalist\u00f3w, zanim jeszcze w\u0142adz\u0119 przej\u0119li hitlerowcy. Zastrzelenie przez miejscowego hakatyst\u0119 jednego z syn\u00f3w Augusta Kiwickiego, dzia\u0142acza mazurskiego, by\u0142o jedynie lokalnym preludium zdarze\u0144, kt\u00f3re wywr\u00f3ci\u0142y niebawem ca\u0142y porz\u0105dek \u015bwiata ustalony traktatem wersalskim. Kiwiccy, kt\u00f3rym\u00a0miejscowe w\u0142adze utrudnia\u0142y \u017cycie na wszelkie sposoby, uciekli w ko\u0144cu przez zielon\u0105 granic\u0119 do Dzia\u0142dowa. Sta\u0142o si\u0119 to zaraz po opublikowaniu pierwszego wydania ksi\u0105\u017cki\u00a0Na tropach Sm\u0119tka<\/em>. Zdekompletowana rodzina Augusta\u00a0Kiwickiego przetrwa\u0142a okupacj\u0119 na Podlasiu. Sam August zmar\u0142 w 1950 roku w D\u0142u\u017cku. Do jego przedwojennych los\u00f3w nawi\u0105zywa\u0142 Melchior Wa\u0144kowicz, kt\u00f3ry odwiedzi\u0142 D\u0142u\u017cek w czerwcu 1935 roku. W jakim\u015b stopniu jego relacja przyczyni\u0142a si\u0119 do udzielenia Kiwickim pomocy finansowej, dzi\u0119ki kt\u00f3rej w Dzia\u0142dowie nabyli dom i otworzyli sklep. Potwierdza\u0142a to tak\u017ce Emilia Sukertowa-Biedrawina w jednym z komunikat\u00f3w Warmi\u0144sko-Mazurskich z 1967 roku po\u015bwi\u0119conych losom Kiwickich, z kt\u00f3rymi mia\u0142a kontakty z racji swojej dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej.<\/p>\n

\"D\u0142u\u017cek<\/a>

D\u0142u\u017cek przed wojn\u0105<\/p><\/div>\n

Jazd\u0119 wok\u00f3\u0142 D\u0142u\u017cka zaczynamy \u00a0wi\u0119c przed wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 strug\u0105, nazywan\u0105? \u00a0rzeczk\u0105 Czarn\u0105, jakby nie do\u015b\u0107 by\u0142o rzeczki Czarnej w Czarnym Piecu, wyp\u0142ywaj\u0105cej z Jeziora Czarnego. Podczas suszy struga zanika. Z lewej strony mijamy wynios\u0142e sosny otulone g\u0119stym i chaotycznym podszytem, porastaj\u0105ce w\u0105wozy, g\u0142\u0119boki r\u00f3w przeciwpancerny, pag\u00f3rki; z prawej natomiast przez g\u0119stwin\u0119 drzew mo\u017cna dostrzec przeb\u0142yskuj\u0105ce lustro jeziora.\u00a0A\u017c do wyst\u0119pu zachodniego brzegu ? starej i zaro\u015bni\u0119tej wysokim lasem bindugi ? droga wiedzie niewiele wy\u017cej nad poziomem jeziornej tafli. \u015acie\u017ckami mo\u017cna podej\u015b\u0107 do samej wody, aczkolwiek ziemia staje si\u0119 coraz bardziej mokra i grz\u0105ska.\u00a0Wczesn\u0105 wiosn\u0105, gdy wegetacja dopiero co rusza, \u0142atwiej znale\u017a\u0107 miejsca do fotografowania tych niezwyk\u0142ych pejza\u017cy.\u00a0Sosny przeciwleg\u0142ego brzegu strz\u0119pi\u0105 lini\u0119\u00a0horyzontu swoimi fraktalnymi, pe\u0142nymi szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, koronami. Ich obraz obiecuje przygod\u0119. Tylko si\u0105\u015b\u0107 w kajak i pod\u0105\u017cy\u0107 wod\u0105 na p\u00f3\u0142noc. Zatopiona \u0142\u00f3d\u017a mi\u0119dzy \u0142odygami zaschni\u0119tej trzciny tworzy niepowtarzalny nastr\u00f3j miejsca.<\/p>\n

\"bunkier<\/a>Za sosnami przeciwleg\u0142ego brzegu biegnie \u015bcie\u017cka dydaktyczna urz\u0105dzona przez Nadle\u015bnictwo w Jedwabnie. Potem mijamy \u00a0bunkier przy drodze. Tu\u017c za nim jest poprzeczna droga, kt\u00f3ra wiedzie ku nast\u0119pnym dw\u00f3m bunkrom u\u0142o\u017conym w lini\u0119: jednemu ocala\u0142emu, drugiemu zamaskowanemu przez obrastaj\u0105ce go z bok\u00f3w i z g\u00f3ry drzewa.\u00a0Od chwili zjazdu na drog\u0119 wzd\u0142u\u017c D\u0142u\u017cka \u00a0warto mie\u0107 aparat gotowy do zdj\u0119\u0107. Cz\u0119sto zagl\u0105daj\u0105 tutaj jelenie, sarny i dziki, korzystaj\u0105c z ostoi ci\u0105gn\u0105cych si\u0119 od jeziora na zach\u00f3d a\u017c do Zgni\u0142ochy, Kaletki, Ba\u0142dy i \u0141ajsu. To\u00a0wielki kompleks zwartego lasu, skrywaj\u0105cy jeziora, strumienie, torfowiska, ostoje zwierz\u0105t, fragmenty starodrzew\u00f3w nasiennych, podmok\u0142e \u0142\u0105ki, malownicze por\u0119by.\u00a0Z polany pod sosnami, uniesionej wysoko nad tafl\u0105 jeziora, wida\u0107 urzekaj\u0105c\u0105 panoram\u0119 jego po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci, uj\u0119tej w karby \u015bcian starego boru, porastaj\u0105cego skarpy brzeg\u00f3w. Panoram\u0119 zwie\u0144cza cie\u015bnina zas\u0142aniaj\u0105ca widok na sam D\u0142u\u017cek.<\/p>\n

\"Pejza\u017c<\/a>U podn\u00f3\u017ca stromej skarpy bindugi zalegaj\u0105 powalone drzewa, tworz\u0105c chaotyczny matecznik dla ryb i dzikiego ptactwa. Szcz\u0119\u015bciarze ujrz\u0105 poluj\u0105ce kormorany, kt\u00f3re spadaj\u0105 impetycznie do wody znad drzew w pogoni za rybami przylegaj\u0105cej zatoczki, nurkuj\u0105ce perkozy, albo bobry penetruj\u0105ce zaro\u015bla wierzb i olch wzd\u0142u\u017c brzeg\u00f3w. Widok z g\u00f3ry robi wra\u017cenie, zw\u0142aszcza je\u015bli ptaki wyczyniaj\u0105 harce na wprost zej\u015bcia z polany.<\/p>\n

Za bindug\u0105 droga nieco odchodzi od jeziora, cz\u0119sto wi\u0119c wybieram \u015bcie\u017cki w g\u0119stym runie pod s\u0142onecznymi sosnami i, wiod\u0105c rower u boku, wyszukuj\u0119 miejsca, sk\u0105d mo\u017cna fotografowa\u0107 malownicze fragmenty jeziornego krajobrazu.\u00a0Odwiedzi\u0107 mo\u017cna i t\u0119 drug\u0105 polan\u0119, obje\u017cd\u017caj\u0105c jezioro od jego p\u00f3\u0142nocnego podmok\u0142ego kra\u0144ca \u015bcie\u017ckami le\u015bnego podzia\u0142u i \u015bcie\u017ck\u0105 w\u0119dkarzy prowadz\u0105c\u0105 kraw\u0119dzi\u0105 stromej nadjeziornej skarpy.<\/p>\n

\"Binduga<\/a>Za urokliw\u0105 cie\u015bnin\u0105 D\u0142u\u017cka otwiera si\u0119 kolejna panorama. Jednak ju\u017c nie tak rozleg\u0142a i przyst\u0119pna. Droga staje si\u0119 dziksza. Coraz trudniej jecha\u0107 rowerem. Jezioro zdaje si\u0119 przypomina\u0107 kszta\u0142tem norweskie fiordy, tyle \u017ce w miniaturze.<\/p>\n

Nie jest prosto trafi\u0107 od p\u00f3\u0142nocnej strony na wschodni brzeg jeziora D\u0142u\u017cek. Droga wzd\u0142u\u017c jeziora \u0142\u0105czy si\u0119 z drog\u0105 do Ma\u0142szewa. Przejechawszy ni\u0105 kawa\u0142ek, trzeba zaryzykowa\u0107 wjazd w przecink\u0119 le\u015bnego podzia\u0142u, a po kilkuset metrach, zdaj\u0105c si\u0119 na intuicj\u0119, odbi\u0107 na zach\u00f3d przez b\u00f3r i star\u0105 por\u0119b\u0119 z szans\u0105 spotkania dzikich zwierz\u0105t, by w ko\u0144cu wjecha\u0107 na ma\u0142o co u\u017cywan\u0105 drog\u0119 prowadz\u0105c\u0105 po samej kraw\u0119dzi skarpy.<\/p>\n

Droga zmienia si\u0119 niebawem w \u015bcie\u017ck\u0119. Przenosimy rower nad k\u0142odami, obok wykrot\u00f3w z obna\u017conymi korzeniami i do\u0142\u00f3w po wyrwanych drzewach. Otoczenie dziczeje z ka\u017cdym krokiem. Trud w\u0119dr\u00f3wki wynagradza jednak widok jeziora i drugiego brzegu oblanego \u015bwiat\u0142em wstaj\u0105cego s\u0142o\u0144ca.\u00a0Wida\u0107 p\u00f3\u0142nocn\u0105 cie\u015bnin\u0119 D\u0142u\u017cka. Schodzimy nad brzeg strom\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, kt\u00f3ra tutaj si\u0119 ko\u0144czy. Dalej na po\u0142udnie jest ju\u017c tylko b\u00f3r pozbawiony nadjeziornych dr\u00f3g. \u015acie\u017cki le\u015bnego podzia\u0142u odbiegaj\u0105 na wsch\u00f3d, by w ko\u0144cu po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 ze \u015bcie\u017ck\u0105 edukacyjn\u0105, kt\u00f3ra doprowadzi do D\u0142u\u017cka od strony Jedwabna.<\/p>\n

Sam D\u0142u\u017cek, powsta\u0142 w XVIII wieku. W latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych zosta\u0142 praktycznie opuszczony przez autochton\u00f3w w ramach polityki \u0142\u0105czenia rodzin. Sta\u0142 si\u0119 miejscowo\u015bci\u0105 letniskow\u0105 za spraw\u0105 warszawskich \u015brodowisk inteligenckich zainteresowanych Warmi\u0105 i Mazurami. D\u0142u\u017cek wzbudza\u0142 zainteresowanie podobne temu, jakim obdarzano Pranie i Krzy\u017ce nad Jeziorem Nidzkim (Konstanty Ildefons Ga\u0142czy\u0144ski, Mieczys\u0142aw Rakowski, Agnieszka Osiecka, \u015brodowisko Studenckiego Teatru Satyrycznego), Zgon nad Jeziorem Mokrym (Igor Newerly, Adam Szubski, Karol Ma\u0142ek).<\/p>\n

\"przesmyk\"<\/a>Powroty znad D\u0142u\u017cka bywaj\u0105 pe\u0142ne niespodzianek. Odbijamy od p\u00f3\u0142nocnej cie\u015bniny jeziora w kierunku \u0141abun Du\u017cych, przeprawiaj\u0105c si\u0119 przez spowite cieniem i rozja\u015bniane plamami s\u0142onecznymi torfowisko \u015bcie\u017ckami, w otoczeniu si\u0119gaj\u0105cych pasa jagodowych krzew\u00f3w bor\u00f3wki bagiennej\u00a0Vaccinium ulignosum<\/em>, ochrzczonych nazw\u0105 pijanicy lub durnicy od rzekomych w\u0142a\u015bciwo\u015bci odurzaj\u0105cych, czy bujnych k\u0119p aromatycznego bagna zwyczajnego Rhododendron tomentosum<\/em>, zwanego te\u017c\u00a0 rozmarynem le\u015bnym, kt\u00f3ry Wikingowie dodawali do piwa, \u017ceby si\u0119 lepiej kr\u0119ci\u0142o…<\/p>\n

Przekroczywszy bagienny strumie\u0144, kt\u00f3ry p\u0142ynie przez niezwyk\u0142y, pe\u0142en niecodziennych aromat\u00f3w \u00a0las, wspi\u0105wszy si\u0119 na morenowe wzniesienie, zmierzamy do p\u00f3\u0142nocnych brzeg\u00f3w jeziora \u0141abuny Du\u017ce, by odwiedzi\u0107 nastrojowy k\u0105t z pami\u0105tkowym kamiennym s\u0142upem\u00a0 Uroczysko Wojtkowizna 2009<\/em>, pod kt\u00f3rym systematycznie zapalane s\u0105 znicze.\u00a0St\u0105d ju\u017c tylko nieca\u0142e trzy kilometry do Ba\u0142d, przez granic\u0119 wododzia\u0142u rzeki Omulew i \u0141yny. \u0141atwo tutaj zab\u0142\u0105dzi\u0107. Brak dobrych punkt\u00f3w orientacyjnych. Trzeba wybra\u0107 t\u0119 w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119 przez b\u00f3r i rozliczne komysze, a potem i\u015b\u0107 ni\u0105 prosto przez siebie ku polom w Ba\u0142dach.<\/p>\n

Piotr Petrel, Damian Czerniewicz<\/p>\n

Fot. Piotr Petrel, Damian Czerniewicz, www.neidenburg.de\/bildarchiv<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jezioro D\u0142u\u017cek le\u017cy we wschodniej cz\u0119\u015bci Puszczy Napiwodzko – Ramuckiej, […]<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":12898,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[24,34,26,23],"tags":[],"class_list":["post-12889","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przyroda","category-sport-i-rekreacja","category-szlaki-turystyczne","category-turystyka"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts\/12889","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/comments?post=12889"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts\/12889\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13053,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/posts\/12889\/revisions\/13053"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/media\/12898"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/media?parent=12889"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/categories?post=12889"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.jedwabno.pl\/jdbn_json_endpoint\/wp\/v2\/tags?post=12889"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}